Freddie Mercury: Μια μουσική ιδιοφυία....

Viron-Ferrum Gravis

Οι Γερμανοί Viron είχαν κάνει αισθητή την παρουσία τους από πρόπερσι, όταν κυκλοφόρησαν μέσω της δικής μας Sonic Age Records το ντεμπούτο τους με τον φιλόδοξο τίτλο "NWOGHM". Και αν δεν κατάφεραν να εντυπωσιάσουν, μια και ο προαναφερθείς δίσκος είχε κάποιες μέτριες στιγμές, σίγουρα έδωσαν υποσχέσεις για το μέλλον. Υποσχέσεις τις οποίες εκπληρώνουν σε μεγάλο βαθμό με το νέο τους άλμπουμ.

Οι Viron εξακολουθούν να παίζουν και στο "Ferrum Gravis" αμερικανιζέ metal που κρυφοκοιτάζει προς το thrash, με τα φωνητικά του Alexx Stahl τα οποία φέρνουν με τη μία στον νου τον Hansi Kursch των Blind Guardian. Δεν ξέρω αν με τη νέα τους δουλειά οι Γερμανοί θα σπάσουν τα όρια του underground και θα ακουστούν από ευρύτερο κοινό, είναι όμως βέβαιο ότι έκαναν το βήμα προς τα εμπρός που θα περίμενε οποιοσδήποτε είχε ακούσει την πρώτη τους προσπάθεια. Υπάρχουν πιο ώριμες συνθέσεις, καλύτερη παραγωγή (αν και είναι αρκετά τυποποιημένη, θα ήθελα δηλαδή πιο φυσικό ήχο στις κιθάρες) και αρκετή ποικιλία, τα κομμάτια δηλαδή δεν μοιάζουν μεταξύ τους.

Ναι μεν κυριαρχούν τα γρήγορα κομμάτια, δηλαδή τα "Violator", "The Isle Of Man", "Led Astray", "Beyond The Gates" και το "Metal Ball" με το πωρωτικό ρεφρέν, υπάρχουν όμως και mid tempo ("On The Run", "Playground For Billions") και μία καθαρή μπαλάντα ("War"). Υπάρχει, όμως, και το τελευταίο τραγούδι, το "Sniper", το οποίο διαρκεί σχεδόν δώδεκα λεπτά! Και να πεις ότι υπήρχε κάποια συνοχή και ροή στο σύνολο, πάει κι έρχεται, όμως το συγκεκριμένο "κομμάτι" μοιάζει πιο πολύ με συρραφή ιδεών και μελωδιών - μερικές από τις οποίες είναι αρκετά ενδιαφέρουσες, αλλά τι να το κάνεις... Γενικά έχω την αίσθηση ότι οι Viron θα έπρεπε να προσέξουν λίγο τη διάρκεια των συνθέσεών τους, μια και οι περισσότερες από τις υπόλοιπες θα ήταν πιο απολαυστικές, αν διαρκούσαν λιγότερο.

Πέρα από τις όποιες ενστάσεις, πάντως, η δουλειά είναι καλή. Σίγουρα το είδος έχει παρουσιάσει και καλύτερες μπάντες τα τελευταία χρόνια, αλλά και οι Viron δικαιούνται το δικό τους μερίδιο στην αναγνώριση από τον κόσμο. Αν δεν είστε ιδιαίτερα απαιτητικοί ακροατές, δεν χάνετε τίποτα αν τους δώσετε μία ευκαιρία.

Timewarp inc @ The Earth Bar-Αθήνα 7 Μαρτιου 2008

Ο Timewarp (Άγγελος Στούμπος) γεννήθηκε στην Αθήνα 25 χρόνια πριν από την δεύτερη χιλιετία. Συστήθηκε με την ηλεκτρονική μουσική μόλις στα 13 του χρόνια, αφού απέκτησε τον πρώτο του υπολογιστή amiga. Συνεπαρμένος από τις δυνατότητες που του παρείχε η τεχνολογία άρχισε να δημιουργεί τους δικούς του ήχους και σύντομα βρήκε την ταυτότητα του στους chill-downbeat ρυθμούς. Θα τον εντοπίσετε με τα ψευδώνυμα Timewarp και αργότερα ως Timewarp inc.

Στις αρχές του ’90, εκτός από συνθέτης απέκτησε φήμη και σαν Dj στην ηλεκτρονική σκηνή της Αθήνας. Με το πέρασμα των χρόνων πήρε μέρος σε πολλά πάρτι και εκδηλώσεις και δημιούργησε ένα από τα πιο πρωτοποριακά σχήματα της χορευτικής σκηνής. Ένωσε τις δυνάμεις του με άλλους συνθέτες και μουσικούς και επέκτεινε το μουσικό του χαρακτήρα, συνδυάζοντας τον ηλεκτρονικό ήχο με μελωδικά όργανα όπως το φλάουτο, κρουστά, φωνητικά, και κιθάρες δημιουργώντας έτσι τον πολύ χαρακτηριστικό αιθέριο ήχο του.

Ταυτόχρονα το μουσικό του ύφος κινήθηκε και στο χώρο της funk, δίνοντας μια χαρακτηριστική και επιβλητική νότα στον ήχο του. Η ηχητική του υπογραφή μπορεί να εντοπιστεί σε όλες τις παραγωγές του από dub, downtempo έως funky breaks και dance.

O Timewarp έχει πάρει μέρος σε πολλές κυκλοφορίες διεθνών δισκογραφικών εταιρειών: ecco.chamber, Sony BMG, V2, Irma, Waveform κ.α. Επίσης παραχώρησε τα δικαιώματα της μουσικής του για τηλεοπτικές διαφημίσεις, μερικές από τις οποίες: Honda, VW-Polo, Seat, Stolichnaya και Old Holborn. Τέλος έχει διασκευάσει την μουσική των Deep Dive Corporation, Dunkelbunt, Maelstrom, Basement Freaks, Geriba κ.α.

Στο ενεργητικό του έχει τρία προσωπικά άλμπουμ, ένα remix και ένα ΕΡ. Η μουσική του έχει λάβει πολύ θετικά σχόλια από δημοφιλείς μουσικούς και καλλιτέχνες όπως All Good Funk Alliance, Fort Knox Five, Helmut (Lounge Records), Groovecatcher (Mole), Dj Aeon Seven (Ninja Tunes), FDEL (Freestyle), Cay Taylan (Couch Records), Maelstrom (Labrok / Jalapeno), Ralf Droesemeyer (Mo'Horizons), Deep Dive Corporation (In-D Records), Jose Maria Ramon (Ibiza Global Radio), Ed Royal & Dj Enne (Innvision), Danny Massure (Ticklejunk) και Oliver Kieser (Kaiser & Velten - Poets Club)!

Στις αρχές του 2004 ίδρυσε την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Timewarp Music, που ήδη μετράει 4 cd και 4 ψηφιακά ΕΡ. Το 2008 έχουν προγραμματιστεί 4 ακόμα cd και 6 ψηφιακά ΕΡ. Το μουσικό ύφος της εταιρείας χαρακτηρίζεται freestyle, μια μίξη δηλαδή από Funky Breaks, Dub σε House & Downtempo.

Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί σε μεγάλα festival και club σε Ελλάδα και Ευρώπη μαζί με μεγάλα ονόματα όπως Parov Stelar, Quantic Soul Orchestra, Gilles Peterson, Quincy Jointz, Uwe Walkner, Scheibosan κ.α. Στις live εμφανίσεις παρουσιάζεται με μια πενταμελή μπάντα μουσικών (μπάσο, κιθάρα, κρουστά, πλήκτρα και φωνή). Από τις αρχές του 2007 τρέχει ένα radio show που μεταδίδεται σε ραδιόφωνα του εξωτερικού, το Radio 42 (Γερμανία) και Ibiza Global Radio (Ίμπιζα). Στην Ελλάδα μεταδίδεται στον Pirate FM (Xίος), Radio 108 (Μυτιλήνη) και Μουσικό Κανάλι (Κρήτη) και Best Fm (Καλαμάτα). Πολλά από τα set του βρίσκονται και στο Αυστριακό Play.FM (on demand).

Αφιέρωμα σε WC...

O Wc (Dub-C) (William L. Calhoun, Jr.) γεννημένος το 1970 στο Texas είναι ένας mc από το Lος Angeles γνωστός για τους «κοφτερούς»¨στίχους του και το crip walking. Ξεκίνησε τη καριέρα του μαζί με τον Dj Alladin δημιουργώντας τους Low Profile to 1989 και κυκλοφορήσαν ένα και μόνο δίσκο με όνομα We're in This Together».
Στη συνέχεια των είδαμε μαζί με τον Coolio και τον Dj Crazy toones στο γκρουπ Wc and The Mad Circle to 1991 κυκλοφορώντας 2 album :Ain’tadamnthingchangedκαι το CurbServin’.
Kαι εδώ φτάνουμε στη στιγμή που γίνετε μέρος ενός ιστορικού γκρουπ! Των WestSideConnectionμαζί με IceCubeκαι Mack 10!Βγαζωντας στις 22 Οκτωβρίου 1996 το δίσκο BowDown, oοποίος φτάνει No.1 στο billboard200 και πούλησε συνολικά πάνω από 1.7 εκατομμύρια κόπιες.

Με το ομώνυμο κομμάτι να συνεχίζει τη κόντρα μεταξύ Eastκαι WestCoastπου είχε ξεκινήσει από τις αρχές του ’90 και το κομμάτι “AllthecriticsinNewYork” να μιλάει για την έλλειψη σεβασμού από την Ανατολή.
Επίσης ο δίσκος είχε 2 dissσε CypressΗιll.
Με λίγα λόγια ένας αρκετά προκλητικός και σκληρός δίσκος.
Το 2003 το γκρουπ επιστρέφει με άλλο ένα δυνατό δίσκο με όνομα “ΤerroristsThreat” για να ταράξει τα νερά της μουσικής βιομηχανιας.Το LPέφτασε No.16 στο billboardκαι πουλώντας 679.000 κοπιες.Αυτη τη φορά με πιο «ήρεμο στυλ».
Αξιοσημείωτο το παρά πολύ δυνατό single“GangstaNation” με συμμετοχή NateDogg.
Φήμες από τον IceCubeγια 3ο Lpαπό το groupδιαψευστήκαν όταν προς το τέλος του 2003 λόγω κάποιας διαφωνίας με τον Mack 10 το group διαλύετε.
Στη συνεχεία της καριέρας του βλέπουμε τον Wc να ακολουθεί μια σόλο πορεία.
Έτσι το 1998 βλέπουμε το πρώτο σόλο Lapμε τίτλο “ΤheShadiestOne” με συμμετοχές από IceCube, Mack 10, Too $hort, E-40 κ.α. Και παραγωγές μόνο από τον αδερφο του και τον ιδιο.Ενα πάρα πολύ καλό debutalbumμε πολύ καλές Κρητικές.
Το 2002 μα έρχεται με το 2ο σολο albumτου με όνομα “GhettoHeisman” με ένα πιο mainstream άρωμα.
Με παραγωγές από ScottStorch, BuckWild και CrazyToones και πάρα πολλές συμμετοχές όπως SnoopDogg, NateDogg, McRen, Mack 10, IceCubeκ.α.
Και έτσι στις 14 Αυγούστου 2007 έρχεται να μας ξαφνιάσει με ένα 3ο πρωσικό δίσκο μπόμπα τη στιγμή που όλοι θεωρούνε τη WestCoast νεκρή.
Και το όνομα αυτού” GuiltyByaffiliation”.Παραγωγές από CrazyToones, IceCube, JellyRoll, Mr.Porterκ.α.
Συμμετοχές από Ice Cube, The Game, Snoop Dogg και Butch Cassidy.
Ένας δίσκος που για το 2007 έθεσε ψηλά τα standardsγια τη Δυτική πλευρά.
Με το 1ο single “ThisIsLA” μας υπενθυμίζει για τη κατάσταση που επικρατεί στο LongBeach, Compton και άλλες περιοχές του LA.
Με το instrumental track Crazy Toones 4 Presidentκαι τον Crazy Toonesνα μας κάνει μια μικρή επίδειξη των ικανοτήτων του.
Και με μια εκπληκτική συμμετοχή του TheGameστο κομμάτι West Coast Voodoo.
Ένας δίσκος με εκπληκτικές παραγωγές και αρκετά καλά lyricsκαι την απίστευτη δουλειά του Ice Cube ακόμα μετά και από 18(!!!!) χρόνια καριέρας και το Crazy Toonesνα κάνει μια πολύ καλή εμφάνιση να αρχίζει να αποκτάει την αναγνώριση που του αξίζει.

Eνας δίσκος που από εμένα παίρνει ένα 9.5/10
Track list:

This Is LA

West Coast Voodoo

Jack And The Beab Stalk

Paranoid

Guilty By Affiliation

Dodgeball

Keep It 100

Crazy Toones For President

If You See A Bad Bitch

Look At Me

Side Dick

80’s Babies

Gαng Injunctions

Addicted ToIt

Must Check: This Is LA, West Coast Voodoo, Guilty By affiliation, Addicted To It, Gang Injuctions

Η heavy metal μουσική είναι άγνωστο πότε άρχισε να υπάρχει ως ξεχωριστό μουσικό ιδίωμα από την rock, ταπεινά θεωρώ την συγκεκριμένη μουσική,εξέλιξη του hard rock. Σαν ορολογία λογικά υπάρχει από τότε που οι steppenwolf τραγούδισαν τον θεϊκό στίχο "Heavy metal thunder" . Πρώτος heavy metal δίσκος πάντως θεωρείτε από Black Sabbath το ντεπούτο. 1970 λοιπόν και οι πρώτοι μεταλλάδες έσκασαν δειλά δειλά μύτη... Στην συνέχεια το metal δέχτηκε επίδραση από πολλά άλλα είδη, και έτσι έγινε και η έκρηξη του N.W.O.B.H.M. (new wave of British heavy metal) . Από αυτήν την έκρηξη της δεκαετίας του `80 το metal παρουσίασε και τα παρακλάδια του τα οποία θα αναφέρω επιγραμματικά:

HEAVY METAL:Warlord, Judas Priest, Saxon,Iron Maiden

POWER METAL:Helloween, Gamma Ray, Blind Guardian,Iced Earth

PROGRESSIVE METAL:Savatage, Fates Warning, Anathema

ΤΗRASH METAL:Destruction, Sodom, Tankard, Kreator

DEATH METAL:Cannibal Corpse,Deicide,Death

BLACK METAL:Mayhem, Cradle of filth, Dimmy Borgir

Παραπαάνω αναφέρονται και οι χαρακτηριστικότερες,κατά την άποψη μου,μπάντες που εκπροσωπύν τα διάφορα ειδη..Κάποιοι ειναι λογικο να διαφωνουν με αρκετα απο αυτα,καποιοι αλλοι με ολα, αλλα προσπαθησα να δωσω μια γενιή εικόνα έτσι ώστε καποιος αδαής να καταλάβει τι παιζει...

Ελλαδα:Η χώρα του Heavy Metal

Το άρθρο που δημοσιευθηκε στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ" ξεδιπλώνει το πόσο πίσω είναι, μεταξύ άλλων και μουσικά ο περήφανος Ελληνάρας...κατα τη γνωμη του συντακτη του.Απο αυτην την εφημεριδα,βεβαια,μονο δημοσιογραφια δεν μπορουμε να περιμενουμε...εχει πολλη φαντασια ομως για αυτο και το ανεβασα...Διαβαστε το!

H ΧΩΡΑ ΤΟΥ HEAVY METAL
Τους επόμενους μήνες θα περάσουν απ’ τα μέρη μας περισσότερα από 30 συγκροτήματα του είδους. Τα ίδια ή και περισσότερα απ’ όσα θα εμφανιστούν σε κράτη που είναι δέκα φορές μεγαλύτερα από μας. Για να τα δούμε, θα πληρώσουμε ως και 100% ακριβότερο εισιτήριο. Ακούμε τη μουσική που μας αξίζει, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που έχουμε την πολιτική που μας αξίζει και ζούμε στο περιβάλλον που ανταποκρίνεται στον πολιτισμό μας. Ολα συνδέονται μεταξύ τους με μία αόρατη (;) κλωστή. Τι είναι αυτό που κυριαρχεί στην ελληνική πραγματικότητα; Χωρίς αμφιβολία, το heavy metal είναι μια σταθερή αξία για την ελληνική πραγματικότητα κι ελάχιστα έχουν αλλάξει τα πράγματα (και σ’ αυτόν τον τομέα) τα τελευταία 30 χρόνια. Υπάρχουν μερικά γκρουπ του είδους που είναι πια μέρος του εγχώριου πολιτισμού (;) όπως, π.χ., οι Scorpions, που δύο απανωτές συναυλίες τους τα περασμένα καλοκαίρια συγκέντρωσαν πλήθη κόσμου κι έτσι φέτος αποφάσισαν να ξανάρθουν (χαζοί είναι;) ως οικοδεσπότες ενός φεστιβάλ heavy metal που θα γίνει στο Καραϊσκάκη (χωρίς αμφιβολία το σωστό μέρος). Η πρόσφατη (πολλοστή) εμφάνιση των Iron Maidan ήταν και πάλι sold out. Πέρυσι οι (γέροντες πια) Black Sabbath συγκέντρωσαν 25.000 κόσμο και 15.000 οι ξεχασμένοι κι απ' τον θεό Guns ‘n Roses. Δεν υπάρχει heavy metal συναυλία που να έχει αποτύχει εμπορικά (και οι ελάχιστες εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα και οφείλονται σε αστάθμητους παράγοντες). Οι οργανωτές συναυλιών έχουν στραφεί στο είδος συστηματικά, αφού τους εξασφαλίζει ελάχιστο ρίσκο και καλά κέρδη. Ποιός θα το ’λεγε πως οι «οργισμένοι» χεβιμεταλάδες θα ήταν οι καλύτεροι πελάτες των συναυλιών, πληρώνοντας μάλιστα ιδιαίτερα ακριβά εισιτήρια, αφού τα συγκροτήματα του είδους γίνονται αντικείμενο πλειστηριασμού από τους ντόπιους οργανωτές κι αυτό ανεβάζει την τιμή. Και ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα; Ο έλληνας χεβιμεταλάς... Στο εξωτερικό οι αντζέντηδες ανοίγουν σαμπάνιες όταν ακούνε ότι οι έλληνες οργανωτές πάνε να «ψωνίσουν» heavy metal συγκροτήματα. Ο πλειστηριασμός αρχίζει, οι τιμές ανεβαίνουν στα ύψη κι ένα συγκρότημα που μπορεί να παίξει στην Ιταλία ή την Πολωνία με αμοιβή 50.000, εδώ μπορεί να φτάσει τις 100.000. Ποιος πληρώνει τη διαφορά; Είπαμε όμως, το heavy metal στην Ελλάδα είναι μέρος του πολιτισμού μας, οπότε δεν πειράζει που μας πιάνουν και λίγο μ... Τις επόμενες εβδομάδες θα γίνουν πάνω από δέκα συναυλίες heavy metal, πολλαπλάσιες απ’ οτιδήποτε άλλο (Cathedral, Pain of Salvation, Therion, Saxon, Sepultura, Blind Gardian, Kreator), ενώ και το καλοκαίρι είναι παραδομένο στον ήχο του σκληρού ροκ. Γιατί όχι; Οι μπαμπάδες είναι πρόθυμοι να πληρώσουν την υπεραξία. Αλλωστε και οι ίδιοι χεβιμεταλάδες ήταν στα νιάτα τους, γιατί το σκληρό ροκ είναι μια ελληνική παράδοση που περνάει από γενιά και γενιά. Και καθρεπτίζει τον μουσικό μας πολιτισμό χρόνια τώρα. Οπως συμβαίνει και με πολλά άλλα «διεθνή» προϊόντα που τα πληρώνουμε πολύ πιο ακριβά από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες (από γάλα μέχρι οδοντόκρεμες κι από αναψυκτικά μέχρι είδη υγιεινής), το ίδιο γίνεται και με το heavy metal. Συναυλίες που κανονικά θα έπρεπε να έχουν εισιτήριο 30-35 ευρώ, κοστίζουν 50-60 ευρώ. Πώς αισθάνεσαι, φίλε χεβιμεταλά, γι’ αυτό; Στις 4 Απριλίου γίνεται στα Ολυμπιακά Ακίνητα Ελληνικού ένα πολύωρο φεστιβάλ heavy metal με τη συμμετοχή των: Manowar, Rhapsody of Fire, Hollyhell, Tiamat, Epica αλλά και πολλών ελληνικών συγκροτημάτων του είδους. Οι δύο από τις τρεις μέρες του φετινού Rockwave (1, 2 & 3 Ιουλίου) είναι αφιερωμένες στον σκληρό ήχο, με τους Metallica, Heaven and Hell (μέλη των Black Sabbath), Dream Theatre, Iced Earth κ.ά., ενώ για τον Ιούλιο έχει ανακοινωθεί φεστιβάλ σκληρού ήχου και στη Σταυρούπολη της Ξάνθης. Με άλλα λόγια, τους επόμενους μήνες θα περάσουν από την Ελλάδα περί τα 30-40 συγκροτήματα του heavy metal, τα ίδια ή και περισσότερα δηλαδή απ’ όσα θα εμφανιστούν σε κράτη που είναι 7-10 φορές μεγαλύτερα από μας και θα πληρώσουμε εισιτήριο ως και 100% ακριβότερο για να τα δούμε. Θα ήταν αστείο, αν δεν ήταν τόσο τραγικό...

Αφιέρωμα Φεβρουαρίου:Punk

Το πανκ είναι μουσικό είδος που ξεκίνησε τη δεκαετία του '60 και έγινε γνωστό στα τέλη της δεκαετίας του '70. Οι ρίζες του βρίσκονται στο garage rock αλλά και σε συγκροτήματα όπως οι MC5, Stooges, Ramones και New York Dolls, γύρω στα μέσα της δεκαετίας του '70 όμως έγινε δημοφιλές στην Αγγλία από συγκροτήματα όπως οι Sex Pistols, οι Clash, οι Crass κ.α. σαν μουσική του λευκού απορριπτόμενου νεολαίου και μέρος ενός κινήματος πολιτικής και κοινωνικής καταγγελίας και αμφισβήτησης του κατεστημένου.Παίζεται συνήθως με κιθάρα, μπάσσο & ντραμς, σπάνια και πλήκτρα ή άλλα όργανα, και οργισμένα φωνητικά. Προέρχεται από το ροκ, ειδικότερα το garage rock και είναι μουσική απλή, με έμφαση στις απλές ρυθμικές δομές (τυπικά 4/4 και δομή chorus-verse), την ταχύτητα και την ενέργεια, με στίχους που συνήθως θίγουν κοινωνικά, πολιτικά ή προσωπικά θέματα, συχνά οργισμένοι ή χλευαστικοί.Παίζεται συνήθως με κιθάρα, μπάσσο & ντραμς, σπάνια και πλήκτρα ή άλλα όργανα, και οργισμένα φωνητικά. Προέρχεται από το ροκ, ειδικότερα το garage rock και είναι μουσική απλή, με έμφαση στις απλές ρυθμικές δομές (τυπικά 4/4 και δομή chorus-verse), την ταχύτητα και την ενέργεια, με στίχους που συνήθως θίγουν κοινωνικά, πολιτικά ή προσωπικά θέματα, συχνά οργισμένοι ή χλευαστικοί.Η ελληνική πανκ ροκ σκηνή ήταν μικρή αλλά δραστήρια στην Αθήνα του '80. Μπάντες όπως οι Αδιέξοδο, οι Γενιά του χάους, οι Stress, οι Panx Romana, οι Ex-humans και άλλοι είχαν δημιουργήσει ένα πυρήνα από φιλικά προσκείμενες μπάντες και δίναν συναυλίες μαζί, στις ίδιες τοποθεσίες. Όπως και αλλού, το πανκ υιοθετήθηκε σαν υποκουλτούρα και τρόπος ζωής από διαφορετικά άτομα και ομάδες, το κοινό στοιχείο όμως ήταν η νεανική οργή και ο χλευασμός του κατεστημένου οικοδομήματος, αλλά και το πάθος για ελευθερία, η αντίθεση στις προκαταλήψεις, το ρατσισμό και τον εθνικισμό.